ชีวิตช่วงนี้มันสุดๆจริงๆค่ะ เวลาอัพเรื่องของกินไม่มี (เอาไปนอน)แถมนอนไม่ตรงเวลา (เพราะเอาเวลานั้นมานั่งเล่นเกมและคลายเครียด ^^" ) งานเยอะมากๆค่ะ คงเพราะเป็นช่วงทีสิสด้วยมั้ง ถ้าไม่ผ่าน ก็ไม่จบ... ก็ต่ออีกปีนึง =0=" ตอนนี้ก็พยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุด และยึดคติ งานครบ จบชัวร์ ของพี่ๆปีก่อนๆ ที่ทำตามกันมาเรื่อยๆ ตอนนี้ งานก็มีครบทุกแผ่นแล้ว แต่ว่าในแต่ละแผ่น ก็ยังแอบหมกๆอยู่เยอะเหมือนกัน

เมื่อวานซืนไปวัดตัวตัดชุดครุยที่คณะมาค่ะ ตอนแรกรู้สึกว่ามันเสียเวลามากๆ ที่ต้องออกจากบ้านเกือบทุกวัน ช่วงนี้มีเรื่องยุ่งๆอยู่หลายอย่างทีเดียว เลยไม่ค่อยอยากออกไปนอกบ้านอีก เพราะแค่เวลาที่มีอยู่ตอนนี้ ก็แทบจะไม่พอทำงานแล้ว แต่พอได้ไปวัดตัว ตัดชุดครุย.... (ที่เสียเวลาแค่นิดเดียว แต่เสียเวลาเดินทางนานมาก...) วัดเสร็จแล้ว รู้สึกดี และมีกำลังใจในการทำงานขึ้นอีกเยอะเลยล่ะไม่รู้ว่าเป็นเคล็ดของอาจารย์ที่คณะหรือเปล่า ที่ให้เด็กมาวัดตัวตัดชุดครุยกันช่วงที่ทำทีสิสพีคๆ แต่มันทำให้เรารู้สึกได้เลยนะ ว่า อีกนิดเดียว.... อีกนิดเดียวเท่านั้น เราก็จะได้ใส่ชุดครุยที่สง่างาม ได้ใบปริญญา และที่สำคัญ อีกนิดเดียวเท่านั้น.... คนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเรา ... คุณพ่อ ... คุณแม่... ก็จะได้ภาคภูมิใจในตัวลูกคนนี้แล้ว ... เพียงแค่เรา....

พยายาม

อีกแค่นิดเดียวเท่านั้นจริงๆ ทนมาได้ตั้ง 4 ปี กว่าแล้ว อีกแค่เดือนเดียว แค่พยายาม เราก็จะผ่านพ้นวิกฤตช่วงนี้ไป แล้วเมื่อเวลาผ่านไป เราจะได้ภูมิใจในตัวเองแน่นอน

วันก่อน พี่รหัสที่อยู่ปี 4 ตอนฝนปี 1 พี่โน๊ต...พี่สาวผู้น่ารัก ก็โทรมาแล้วก็ถามความเป็นอยู่ งานการถึงไหนแล้ว บอกเคล็ดลับการทำงาน การ jury ( jury = การ present โครงการที่ออกแบบต่อหน้าคณะอาจารย์... จำนวนมาก )

วันนี้ พี่รหัสที่เพิ่งจบไป โทรมาหาตอนเที่ยงๆ แล้วก็บอกว่า น้องฝน วันนี้พี่จะเข้าไปดูเรานะจ๊ะ ไปหาเราที่บ้าน งานเป็นไงมั่ง TuT พี่กิฟท์มาไม่มาเปล่า หอบหิ้วของบำรุงกำลังมาให้อีก (ขอโทษนะคะพี่ ฝนแอบเบลอๆ ตอนรับของอ่ะ ) แถมยังมาช่วยวาด exterior perspective ให้อย่างงดงามอีก 1 รูป (พี่ชาย... รีบกลับไปแก้ปัญหาครอบครัวนะพี่ อย่าปล่อยให้เค้ารอนาน มันไม่ดี ^0^)

รวมถึงพี่ๆและน้องๆสายรหัสทุกคน (และไม่รหัสทุกคน) ที่คอยเป็นห่วงเป็นใย คนใกล้ตายในช่วงวิกฤตทีสิส....

ถึง...พี่ๆ และน้องๆ.... ฝนอยากบอกว่าดีใจมากๆเลยที่พี่ๆ น้องๆ คอยถามไถ่ ... แม้ว่าบางครั้งที่ทักมาใน msn ฝนจะไม่ได้ตอบกลับไป (เพราะเปิดเพลงฟัง และออนเอ็มแบบ busy ไว้ ) ฝนมีกำลังใจขึ้นอีกโขเลยล่ะค่ะ ต้องขอขอบคุณพี่ๆ และน้องทุกคนมากๆเลยนะคะ ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้ ขอบคุณที่เป็นห่วงเป็นใย ขอบคุณที่มาช่วยเวลาวิกฤตทุกครั้ง....

รักสาย 53 ที่สุดเลยค่ะ v(>v<)v

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

สู้ สู้ นะคร้าบ เป็นกำลังใจให้อีกคน

#1 By pw. on 2007-02-10 00:57

เห็นพี่ๆงานเยอะแล้วเหนื่อยแทนค่ะ...(กลายเป็นว่าเรื่องที่หนูไปบ่นในบล็อก งานปี 1 นี่เป็นเรื่องเล็กไปเลยน้า.....)

เอาใจช่วยค่ะ.....สู้ๆนะคะพี่

#2 By Lover Boy on 2007-02-10 15:25

อยู่ใน ทีสีส ร้อนดังกับ ฟายเยอร์

#3 By เจ๋ง on 2007-02-10 23:50

อีกนิดเดียวเท่านั้น 4 ปีที่ฝันฝ่ามาก็จะเป็นจริงแล้วค่ะ โอ้วววว น่าภูมิใจแทนพ่อแม่จริงๆ
เมื่อไหรจะถึงคิวเราบ้างน้า???

พี่น้องรักใคร่กันดีจริงๆ เป็นสายที่อบอุ่นมากๆ ^^~ ท่าทางช่วยกันลุ้นน่าดู อิอิ
อย่าลืมภาพถ่ายสาวน้อยในชุดรับปริญญามาให้ได้ยลโฉมกันด้วยนะคะ

#4 By หนูพุก on 2007-02-12 02:22

ขอบคุณที่ไปเมนต์ที่บล๊อกพี่นะค๊า :)

เป็นกำลังใจให้เหมือนกันจ้ะ สู้ๆ ... เดี๋ยวก็จบแล้ว ...... (มีคนเคยบอกว่า ทำทีสิสเสร็จ เหมือนตอนเข้าห้องน้ำ ....... ตอนปวดก็ทรมาณ.....เบ่งๆ มันเข้า.... เดี๋ยวก็สบาย.....เฮ้ย...ขอโทษทีจ้ะ ติดเรตโสโครกนิดนึง)

ยังไงก็สู้ๆ นะคะ แล้วก็ หาเวลานอนด้วยนะ โดยเฉพาะก่อนจูรี่น่ะ ... สำคัญเลย ห้ามอดนอนเด็ดขาดนะ

#5 By ArchmaniaC on 2007-02-13 10:06

ดีจังครับ ที่ให้ไปวัดตัวตัดชุดครุย ใกล้จบ จะได้มีกำลังใจทำงาน

ปล. ไซโคกันสุด ๆ เลย

#6 By 「4GLORY」 on 2007-02-13 22:02